Oto wszystko co pojawiło się na temat wyprawy “W 80 dni dookoła świata (nie wyjeżdżając z Londynu)” w druku.

Trochę ciężka, ale za to pełna wersja do ściągnięcia, 20MB, czyli 51 stron żywcem wydartych z tygodnika Cooltura:

Polecam też skróconą wersję - 4 strony podsumowania, 1.5MB:

Enjoy!

PS pozdrowienia i podziękowania dla prężnego działu graficznego w Coolturze, który to wszystko elegancko poskładał.

Na spotkanie umówiliśmy się w jednym z eleganckich klubów dla wyższych sfer. Trochę się denerwowałem, nie wiedziałem, jak ułożyć ręce, jak się przywitać, co powiedzieć. Czekałem na Marie Scott, wydawcę „Savile Row”, magazynu dla dżentelmenów i dam.

Savile Row to także nazwa ulicy w centralnym Londynie, przy której mieszkał Phileas Fogg, dżentelmen z krwi i kości, bohater powieści Julesa Verne`a. Nie przez przypadek autor wybrał właśnie ten adres. Ulica ta słynie z zakładów krawieckich z najwyższej półki.
Rozmówczyni spóźniła się nieco. To mnie ośmieliło. Wygląda na to, że nawet dama może pozwolić sobie na taką słabość.

– Czy napijesz się kawy? – zapytała po przeprosinach.

– Chętnie – odpowiedziałem, przechodząc od razu do pytania o wizerunek dżentelmenów który mamy: elegancko ubranego człowieka z laseczką, przechadzającego się dostojnie.

– To tylko jeden rodzaj – zaśmiała się Marie, wyjaśniając, że dzisiaj wystarczy mieć dobre maniery, by móc nazwać się dżentelmenem. Trzeba być dobrym dla innych, opiekować się słabymi, mieć swój honor.

– Okropna kawa, przepraszam za to. Zimna, czyż nie? – przerwała. – Oczywiście nadal istnieją kluby dla dżentelmenów, w większości niezmienione. Ważne jest, do jakiej szkoły się chodziło, to głównie w tych elitarnych z internatem uczyło się manier. Ważne jest też wychowanie w rodzinie – mówiła dostojnie Marie Scott, podsuwając talerzyk i kończąc wątek słowami: – Poczęstuj się proszę ciasteczkiem.

– Dziękuję – odpowiedziałem. – Ale dlaczego w ogóle warto być dżentelmenem?

– To czyni twoje życie bardziej przyjemnym. Ludzie lubią dżentelmenów – stwierdziła rozmówczyni.

– Ale czy przez te wszystkie nienaganne maniery nie tworzy się dystans między ludźmi?

– Dlaczego tak myślisz? To jest także część bycia dżentelmenem czy damą, muszą sprawiać, że ludzie czują się przy nich dobrze. Jeszcze ciasteczko?

W miejscu takim jak Pall Mall, pełnym klubów dżentelmeńskich, nawet nie wiesz kiedy możesz się natknąć na któregoś z przedstawicieli wyższych sfer. Gdy tak staliśmy, podziwiając fasadę Klubu Reforma, kierowca autobusu szturchnął mnie w ramię:

- O, a tu książę Edward sobie idzie – powiedział wskazując na dżentelmena wychodzącego z sąsiedniego budynku, przy Pall Mall 106, gdzie mieści się Travellers Club.

- Tego się nie spodziewałeś? – zaśmiał się. Ano nie. Łysina, to wszystko co zdążyłem sfotografować… Mimo wszystko biorę to spotkanie za dobrą wróżbę dla całego naszego przedsięwzięcia.

I już teraz przypominam sobie poprzednie spotkania z innym przedstawicielem rodziny królewskiej. W wersji gumowej:

i wersji woskowej:

Niech ktoś teraz powie, że książęta to sztywniaki.