Oto wszystko co pojawiÅ‚o siÄ™ na temat wyprawy “W 80 dni dookoÅ‚a Å›wiata (nie wyjeżdżajÄ…c z Londynu)” w druku.
Trochę ciężka, ale za to pełna wersja do ściągnięcia, 20MB, czyli 51 stron żywcem wydartych z tygodnika Cooltura:
Polecam też skróconą wersję - 4 strony podsumowania, 1.5MB:
Enjoy!
PS pozdrowienia i podziękowania dla prężnego działu graficznego w Coolturze, który to wszystko elegancko poskładał.
To już połowa drogi. Tak wiem, nic nie mówicie - mało języków mam. Słyszę to już coraz częściej. I zawsze mówię, że to nie tylko o te języki w całym projekcie chodzi. I ciągle wierzę, że mi się uda;) Zawsze się udawało. Trzeba po prostu dużo chodzić:
Dzisiaj detektyw Fix, który podejrzewał Phileasa Fogga o napad na bank, nie musiałby się za nim uganiać dookoła świata, w oczekiwaniu na nakaz aresztowania, rzucając mu kłody pod nogi, by tylko opóźnić przejazd.
W wysokim i przeszklonym wieżowcu zwanym New Scotland Yard, głównej siedzibie policji wita mnie inspektor Paul Fuller, szef wydziału ekstradycji, który wyjaśnia dzisiejsze mechanizmy aresztowania przestępców uciekających za granicę.
Imperium skurczyło się i policja brytyjska nie ma już jurysdykcji w innych krajach, nie może aresztować nikogo poza granicami. Co zatem dzieje się w sytuacji, gdy ktoś okrada np. Bank of England, podejrzewacie, że był to obywatel brytyjski, który teraz ucieka przez Europę, Egipt aż do Indii?
- Poprosimy lokalne władze, by go odnalazły. Kiedy go zlokalizują, występujemy do brytyjskiego sądu o nakaz aresztowania – wyjaśnia detektyw. - W Europie jest to łatwe, wystarczy Europejski Nakaz Aresztowania. Zjednoczone Królestwo nie jest w strefie Schengen, dlatego za policję o nakaz występuje Koronna Służba Prokuratorska. W innych krajach system ten jest bardzo prosty w użyciu, każdy pracujący w organach ścigania może go użyć. Gotowy nakaz przesyłamy do kraju, gdzie ukrywa się podejrzany, i to jest ich odpowiedzialność, by nakaz wyegzekwować, wytropić i złapać daną osobę.
Detektyw Fix z książki Verne`a nie mógł aresztować Fogga, bo czekał na przesłanie z Londynu nakazu, najpierw w Egipcie, a później, kiedy papier nie dotarł na czas, zmuszony był wsiąść z podejrzanym na statek do Indii, by tam ponownie podjąć próbę aresztowania.
- Cóż, trochę się od tego czasu zmieniło. Nakaz może być uzyskany nawet w godzinę – mówi detektyw Fuller. – Zjednoczone Królestwo ma umowy z różnymi krajami np. z Ameryką, Kanadą, Australią. Owszem, jest kilka krajów w Afryce, z którymi nie ma takich umów np. Somalia czy Ruanda. W takich sytuacjach ekstradycja staje się problematyczna, ale wciąż możliwa.
Od czasów książkowej podróży, świat przekonał się o potrzebie wzajemnej współpracy w ściganiu przestępców. Decyzje o tym zapadły na najwyższych szczeblach:
- Jeśli jesteś np. śledczym we Francji, tropisz sprawców napadu na bank, i wiesz, że świadek znajduje się w Londynie, kto zbierze jego zeznania? To nie będą Francuzi, oni tu nie przyjadą. Zrobimy to dla nich – wyjaśnia inspektor. - Zapobiega to wzajemnemu wchodzeniu sobie w drogę.
- Tak samo działa to w Zjednoczonym Królestwie. Mój wydział jest odpowiedzialny za aresztowanie przestępców poszukiwanych w innych krajach, a przebywających na naszym terenie. W tym roku mamy rekordową ilość 1800 takich nakazów z całego świata.
Generalnie to już chyba po dziurki w nosie mam wszelkich zabytków, big benów, piramid i sydneyskich oper. PlanujÄ…c podróż po Londynie wydawaÅ‚o mi siÄ™ jednak, że to bÄ™dzie ok. Å»e zrobiÄ™ sobie jakÄ…Å› trasÄ™ pomiÄ™dzy ważnymi miejscami, poumawiam z ludźmi wczeÅ›niej i jakoÅ› bÄ™dÄ™ tym tropem podążaÅ‚. Ale tu jest Londyn! Tu siÄ™ niczego nie powinno planować. Przecież wÅ‚aÅ›nie to chciaÅ‚em odkryć - bogactwo i różnorodność czekajÄ…ce na każdym kroku. Zrzucam wiÄ™c okowy (taaa… ciÄ…gle jeszcze we mnie ta polonistyczna nuta pobrzmiewa) i dajÄ™ siÄ™ ponieść miastu.
Chcę być jak Fogg. Phileas Fogg. Bo na razie to tylko jestem jak Fogg, ale Mieczysław.
Jak na redaktora naczelnego magazynu Geographical przystało, Geordie Torr spędza 4 godziny dziennie w podróży. Nie przepadając za Londynem, woli wyjeżdżać z okolic Winchesteru.
Uważa, że w Sydney panuje bardziej wielokulturowy klimat niż w stolicy Wielkiej Brytanii.
- Oczywiście mimo wszystko, porównując z moją rodzinną Australią, Londyn to wspaniałe miejsce żeby zacząć podróż – przyznaje redaktor. - Ma łatwy dostęp do Afryki, a nawet Azji, np. Indii czy Pakistanu.
Jest tu duża społeczność pochodząca z tych krajów, są więc częste i relatywnie tanie loty. Australia jest bardziej odizolowana, wyjeżdżając z niej, trzeba to zrobić od razu na kilka tygodni, stąd można wybierać się na krótsze wyskoki, nawet na weekendy. Mimo tej przewagi Londynu i bycia dobrą bazą wypadową, redaktor naczelny ma swoje zdanie na temat wielokulturowości w Wielkiej Brytanii.
- Pochodzę z Sydney, które pod wieloma względami jest podobne do tego miasta. Kiedy przyjechałem tu po raz pierwszy, sporo kręciłem się po Londynie. Wydawało mi się, że mimo wszystko w Sydney bardziej czuć atmosferę mieszanki kulturowej. W Londynie jest tendencja do gromadzenia się różnych narodowości w skupiskach. W Australii ludzie bardziej się integrują. Centrum Sydney jest niesamowicie kosmopolitycznie – opowiada Geordie.
– W okolicy, gdzie mieszkałem, zaraz obok Harbour Bridge, było małe skupisko sklepów z przedstawicielami piętnastu różnych narodowości. Moi sąsiedzi pochodzili z Włoch, mieli wiele swoich tradycji, ale byli bardzo zintegrowani z resztą.
Patrząc na projekt naszej podróży po Londynie, pytany o potencjalne trudności Geordie podsumowuje: - Oczywiście Londyn jest niesamowicie wielokulturowy i należy go odkrywać. Eksplorację może jednak utrudniać ta tendencja do grupowania się i zamykania przed innymi.
Amerykanie mają Stonehenge z samochodów, Australijczycy ożywiają średniowiecznych rycerzy dając im pistolety, a Kenijczycy grają w bilard, udając polowanie. Dawne kolonie nie zapomniały o Matce Anglii, ciągle czerpią z jej dziedzictwa, dodając jednak coś od siebie. Oto pocztówki z podróży po dawnym Imperium Brytyjskim.
